Vista mayor
Eb mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
- 7 = D (sensible, tira hacia casa)
- 4 = Ab (la nota que se apoya en la tercera)
Tono Eb mayor – C menor Acordes Cm, G#, Fm, G Tono fácil C (cejilla 3)
Cm G# Fm G
Cm G# Fm G Cm
G#
Dur dinle şu derdimi
Fm G
Kim bilebilir ki aramızda var bir mesele
Cm G# Fm
Ben kulağı tıkalı ona takıntılı
G
Onda kaldım her şeyimle
Cm G# Fm
Ah bu kanepenin bir dili olsa
G
Anlatsa dünya sarsılsa
Cm G# Fm
Yok çok sevişmenin hiç zararı yok
G
Aşktan ölen varsa söyle varsa söyle
Cm G#
Doktor derdime bul bir çare
Fm G
Ona doyamıyorum yaz bir reçete
Cm G#
Sabah akşam yemekten önce
Fm G Cm
Sonra ve her anımda yanımda istiyorum
Cm G# Fm G Cm
G#
Gel sevenleri düşün
Fm G
Düşün hepimizi bir tavsiyen yok mu birader
Cm G# Fm
Sen anla şu hâlimi iyileştir bizi
G
Ne demişler aşk ilaçtır
Cm G# Fm
Bir cevap ver bir sır ver
G
Bir bildiğin varsa söyle
Fin de la canción ¿Otra vez?
Análisis armónico
La canción empieza en Cm y termina en G. Sus acordes pertenecen tanto a Eb mayor como a Cm, así que abajo leemos cada acorde de las dos maneras.
Vista mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
Vista menor
Rango de brillo 5/7 (tirando a oscuro)
Notas características
¿Hacia qué lado se inclina el oído?
Nuestra lectura: a nosotros la canción nos suena más cercana a C menor, porque empieza en Cm, Cm suena 13 veces mientras que Eb no aparece nunca y el acorde de V mayor apunta directamente a Cm. Es una interpretación, no una regla: los mismos acordes son igual de válidos vistos desde Eb mayor, y alternar entre las dos lecturas es justo donde está el valor práctico.
Muestra los grados sobre los acordes, respecto a Eb o a Cm; comparar las dos lecturas es una práctica en sí misma.
Todos los acordes de la tonalidad, ordenados del 1 al 7 por separado para cada tonalidad. Junto a los que suenan en la canción se indica cuántas veces aparecen; los acordes de fuera de la escala están junto a su propio grado.
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| I | Eb | Tónica — el hogar | Eb · G · Bb | — |
| ii | Fm | Supertónica — prepara la dominante | F · Ab · C | 12× |
| iii | Gm | Mediante — un matiz de la familia de la tónica | G · Bb · D | — |
| V/vi | G | Dominante secundaria V/vi — conduce a Cmdominante secundaria | G · B · D | 12× |
| IV | G# | Subdominante — aleja del hogar | G# · B# · D# | 12× |
| V | Bb | Dominante — la atracción más fuerte hacia casa | Bb · D · F | — |
| vi | Cm | Relativo menor — el lado melancólico | C · Eb · G | 13× |
| vii° | Ddim | Acorde de sensible — tensión | D · F · Ab | — |
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| i | Cm | Tónica — el hogar | C · Eb · G | 13× |
| ii° | Ddim | Supertónica — prepara la dominante | D · F · Ab | — |
| III | Eb | Relativo mayor — el lado luminoso | Eb · G · Bb | — |
| iv | Fm | Subdominante — aleja del hogar | F · Ab · C | 12× |
| v | Gm | Dominante menor — atracción suave | G · Bb · D | — |
| V | G | Dominante — del menor armónico, tira con fuerza hacia la tónicamenor armónico | G · B · D | 12× |
| VI | G# | Submediante — color cálido | G# · B# · D# | 12× |
| VII | Bb | Subtónica — escalón hacia la tónica | Bb · D · F | — |
El par de tonalidades es Eb mayor y su relativa C menor (3 bemoles). Aparecen 4 acordes distintos, 49 veces en total; 3 de ellos están de forma natural dentro de la escala compartida. El V mayor de Cm aporta la sensible del menor armónico y da al lado menor una atracción más marcada y dramática; visto desde Eb, ese mismo G es V/vi, una dominante secundaria que va hacia Cm.
El cambio al que debes prestar atención es Fm → G, se oye 12 veces. Desde Cm es iv → V (iv → V: el paso que crea tensión en el lado menor); desde Eb se lee como ii → V/vi. Saber dónde caen estas llegadas te ayuda a sentir el fraseo y a anticipar el siguiente acorde.
Los sectores vacíos son acordes que la canción no usa.
Al empezar en Cm, la canción revela su tonalidad desde el primer compás. Los acordes que más vuelven son Cm, G#, Fm, G; léelos como vi–IV–ii–V/vi en Eb o i–VI–iv–V en Cm. G es el giro interesante: en Eb es un acorde cromático (V/vi), mientras que en Cm se convierte en la dominante (V) que hace sonar tan decidido el lado menor. Presta oído a Fm → G (ii → V/vi en Eb, iv → V en Cm): iv → V — el paso que crea tensión en el lado menor. El acorde final es G; el oído descansa en Eb.
Este análisis lo genera el motor armónico de Akorculuk a partir de los acordes de la canción con reglas coherentes. Cuando cambias de tonalidad, los grados se mantienen; solo cambian los nombres de los acordes.
Pasa el cursor o toca un acorde de la letra: verás sus posiciones, su grado en ambas tonalidades y un botón para escucharlo. Aquí tienes todos los acordes de la canción juntos.
Listas listas por dificultad y estado de ánimo.
¿Hay un error en este contenido? Infórmanos.
Publicado solo con fines de educación musical. Todos los derechos de autor pertenecen a sus respectivos propietarios. Si crees que este contenido infringe derechos de autor, contáctanos.
Usamos cookies para ofrecerte la mejor experiencia en nuestra web. Para más información, consulta nuestra política de privacidad .