Vista mayor
F mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
- 7 = E (sensible, tira hacia casa)
- 4 = Bb (la nota que se apoya en la tercera)
Tono F mayor – D menor Acordes A, Dm, Bb, Em, F, C Tono fácil C (cejilla 5)
Dm A
Ben nice depremler gördüm,
Dm Em F Em
Kolay kolay yıkılmam
Dm A
Her defasında kaybetsem
Dm Em F Em
Yine de hiç üzülmem
F Bb
Aslında bu kadar da kırılgan değildim
F Bb
Kendi yarattığım düşmanlara yenildim
F Bb
Bir kayboldum sonra tekrar belirdim
F A
Masallardaki gibi
Dm C Bb A Dm C Bb A
Bir varmışım, bir yokmuşum
Dm A
Sen bana imkanlar sundun,
Dm Em F Em
Ben bunu kabul edemem
Dm A
Şimdiye kadar yalnızdım,
Dm Em F Em
Öyle pat diye değiştiremem
Bb A
Korkarsam sakince ıslık çalarım
Bb A
Ben susmam sen de susma ki korkmayalım
Bb A
Maalesef az sonra gitmem lazım
Bb A
Huyum böyle aynı yerde hiç kalmamışım
Fin de la canción ¿Otra vez?
Análisis armónico
La canción empieza en Dm y termina en A. Sus acordes pertenecen tanto a F mayor como a Dm, así que abajo leemos cada acorde de las dos maneras.
Vista mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
Vista menor
Rango de brillo 5/7 (tirando a oscuro)
Notas características
¿Hacia qué lado se inclina el oído?
Nuestra lectura: a nosotros la canción nos suena más cercana a D menor, porque empieza en Dm, Dm suena 10 veces frente a 8 de F y el acorde de V mayor apunta directamente a Dm. Es una interpretación, no una regla: los mismos acordes son igual de válidos vistos desde F mayor, y alternar entre las dos lecturas es justo donde está el valor práctico.
Muestra los grados sobre los acordes, respecto a F o a Dm; comparar las dos lecturas es una práctica en sí misma.
Todos los acordes de la tonalidad, ordenados del 1 al 7 por separado para cada tonalidad. Junto a los que suenan en la canción se indica cuántas veces aparecen; los acordes de fuera de la escala están junto a su propio grado.
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| I | F | Tónica — el hogar | F · A · C | 8× |
| ii | Gm | Supertónica — prepara la dominante | G · Bb · D | — |
| iii | Am | Mediante — un matiz de la familia de la tónica | A · C · E | — |
| V/vi | A | Dominante secundaria V/vi — conduce a Dmdominante secundaria | A · C# · E | 11× |
| IV | Bb | Subdominante — aleja del hogar | Bb · D · F | 9× |
| V | C | Dominante — la atracción más fuerte hacia casa | C · E · G | 2× |
| vi | Dm | Relativo menor — el lado melancólico | D · F · A | 10× |
| vii° | Edim | Acorde de sensible — tensión | E · G · Bb | — |
| vii | Em | Acorde de color cromáticofuera de la tonalidad | E · G · B | 8× |
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| i | Dm | Tónica — el hogar | D · F · A | 10× |
| ii° | Edim | Supertónica — prepara la dominante | E · G · Bb | — |
| ii | Em | Acorde de color cromáticofuera de la tonalidad | E · G · B | 8× |
| III | F | Relativo mayor — el lado luminoso | F · A · C | 8× |
| iv | Gm | Subdominante — aleja del hogar | G · Bb · D | — |
| v | Am | Dominante menor — atracción suave | A · C · E | — |
| V | A | Dominante — del menor armónico, tira con fuerza hacia la tónicamenor armónico | A · C# · E | 11× |
| VI | Bb | Submediante — color cálido | Bb · D · F | 9× |
| VII | C | Subtónica — escalón hacia la tónica | C · E · G | 2× |
El par de tonalidades es F mayor y su relativa D menor (1 bemol). Aparecen 6 acordes distintos, 48 veces en total; 4 de ellos están de forma natural dentro de la escala compartida. El V mayor de Dm aporta la sensible del menor armónico y da al lado menor una atracción más marcada y dramática; visto desde F, ese mismo A es V/vi, una dominante secundaria que va hacia Dm. Em salen de la escala como acordes de color.
El cambio al que debes prestar atención es A → Dm, se oye 7 veces. Desde Dm es V → i (cadencia de menor armónico: el V mayor resuelve de forma dramática); desde F se lee como V/vi → vi. Saber dónde caen estas llegadas te ayuda a sentir el fraseo y a anticipar el siguiente acorde.
Los sectores vacíos son acordes que la canción no usa.
El acorde inicial Dm pone una base sólida para todo lo que sigue. A, Dm, Bb, Em sostienen la canción: V/vi–vi–IV–vii respecto a F, V–i–VI–ii respecto a Dm. A es el giro interesante: en F es un acorde cromático (V/vi), mientras que en Dm se convierte en la dominante (V) que hace sonar tan decidido el lado menor. Presta oído a A → Dm (V/vi → vi en F, V → i en Dm): cadencia de menor armónico — el V mayor resuelve de forma dramática. Termina en A y deja la última palabra al lado de F.
Este análisis lo genera el motor armónico de Akorculuk a partir de los acordes de la canción con reglas coherentes. Cuando cambias de tonalidad, los grados se mantienen; solo cambian los nombres de los acordes.
Pasa el cursor o toca un acorde de la letra: verás sus posiciones, su grado en ambas tonalidades y un botón para escucharlo. Aquí tienes todos los acordes de la canción juntos.
Listas listas por dificultad y estado de ánimo.
¿Hay un error en este contenido? Infórmanos.
Publicado solo con fines de educación musical. Todos los derechos de autor pertenecen a sus respectivos propietarios. Si crees que este contenido infringe derechos de autor, contáctanos.
Usamos cookies para ofrecerte la mejor experiencia en nuestra web. Para más información, consulta nuestra política de privacidad .