Vista mayor
Bb mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
- 7 = A (sensible, tira hacia casa)
- 4 = Eb (la nota que se apoya en la tercera)
Tono Bb mayor – G menor Acordes Eb, Cm, Dm, Gm, F, Bb, Ab, G … Tono fácil C
Gm Dm Cm F Eb Bb Eb Dm Cm Bb Ab G
Gm F Eb
Sen gök gürültüsünden korkup da
Dm Cm
İnsan olmaktan korkmayan
Gm F Eb
Engerekler padişahı bile olmamış
Dm Cm
Sen misin sevgiden muaf, tuhaf
Eb Dm Cm F Eb Bb Eb Dm Cm Bb Ab G
Gm A7
Çocukluğumdan beri
D7 Gm
Aramışım hep seni
Eb Cm
Oyun oynayacak biri
D7 Gm
Ah, yenil bana yen beni
Gm F
Sen ıslığıma sığsan
Eb Dm Cm
Şu dağlar halaya kalkar, halaya
Gm F Eb
Kaç dişini görürsem gülünce
Dm Cm
O kadar yıl uzar gençliğim, sevdiğim
Eb Dm Cm F Eb Bb Eb Dm Cm Bb Ab G
Fin de la canción ¿Otra vez?
Análisis armónico
La canción empieza en Gm y termina en G. Sus acordes pertenecen tanto a Bb mayor como a Gm, así que abajo leemos cada acorde de las dos maneras.
Vista mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
Vista menor
Rango de brillo 5/7 (tirando a oscuro)
Notas características
¿Hacia qué lado se inclina el oído?
Nuestra lectura: a nosotros la canción nos suena más cercana a G menor, porque empieza en Gm, Gm suena 8 veces frente a 6 de Bb y el acorde de V mayor apunta directamente a Gm. Es una interpretación, no una regla: los mismos acordes son igual de válidos vistos desde Bb mayor, y alternar entre las dos lecturas es justo donde está el valor práctico.
Muestra los grados sobre los acordes, respecto a Bb o a Gm; comparar las dos lecturas es una práctica en sí misma.
Todos los acordes de la tonalidad, ordenados del 1 al 7 por separado para cada tonalidad. Junto a los que suenan en la canción se indica cuántas veces aparecen; los acordes de fuera de la escala están junto a su propio grado.
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| I | Bb | Tónica — el hogar | Bb · D · F | 6× |
| ii | Cm | Supertónica — prepara la dominante | C · Eb · G | 11× |
| iii | Dm | Mediante — un matiz de la familia de la tónica | D · F · A | 10× |
| V7/vi | D7 | Dominante secundaria V/vi — conduce a Gmdominante secundaria | D · F# · A · C | 2× |
| IV | Eb | Subdominante — aleja del hogar | Eb · G · Bb | 13× |
| V | F | Dominante — la atracción más fuerte hacia casa | F · A · C | 7× |
| vi | Gm | Relativo menor — el lado melancólico | G · Bb · D | 8× |
| V/ii | G | Dominante secundaria V/ii — conduce a Cmdominante secundaria | G · B · D | 3× |
| bVII | Ab | bVII — prestado (mixolidio / menor paralelo)acorde prestado | Ab · C · Eb | 3× |
| vii° | Adim | Acorde de sensible — tensión | A · C · Eb | — |
| V7/iii | A7 | Dominante secundaria V/iii — conduce a Dmdominante secundaria | A · C# · E · G | 1× |
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| i | Gm | Tónica — el hogar | G · Bb · D | 8× |
| V/iv | G | Dominante secundaria V/iv — conduce a Cmdominante secundaria | G · B · D | 3× |
| bII | Ab | bII napolitano — un color oscuro y dramático medio tono por encima de la tónicaacorde prestado | Ab · C · Eb | 3× |
| ii° | Adim | Supertónica — prepara la dominante | A · C · Eb | — |
| V7/v | A7 | Dominante secundaria V/v — conduce a Dmdominante secundaria | A · C# · E · G | 1× |
| III | Bb | Relativo mayor — el lado luminoso | Bb · D · F | 6× |
| iv | Cm | Subdominante — aleja del hogar | C · Eb · G | 11× |
| v | Dm | Dominante menor — atracción suave | D · F · A | 10× |
| V7 | D7 | Dominante — del menor armónico, tira con fuerza hacia la tónicamenor armónico | D · F# · A · C | 2× |
| VI | Eb | Submediante — color cálido | Eb · G · Bb | 13× |
| VII | F | Subtónica — escalón hacia la tónica | F · A · C | 7× |
El par de tonalidades es Bb mayor y su relativa G menor (2 bemoles). Aparecen 10 acordes distintos, 64 veces en total; 6 de ellos están de forma natural dentro de la escala compartida. El V mayor de Gm aporta la sensible del menor armónico y da al lado menor una atracción más marcada y dramática; visto desde Bb, ese mismo D7 es V7/vi, una dominante secundaria que va hacia Gm. G, A7 actúan como dominantes secundarias y apuntan brevemente a otros acordes de la tonalidad. Ab está prestado del menor paralelo y añade un matiz más oscuro al lado mayor.
El cambio al que debes prestar atención es Eb → Bb, se oye 3 veces. Desde Gm es VI → III; desde Bb se lee como IV → I (cadencia plagal: el suave final de «amén»). Saber dónde caen estas llegadas te ayuda a sentir el fraseo y a anticipar el siguiente acorde.
Los sectores vacíos son acordes que la canción no usa.
Al empezar en Gm, la canción revela su tonalidad desde el primer compás. Los acordes que más vuelven son Eb, Cm, Dm, Gm; léelos como IV–ii–iii–vi en Bb o VI–iv–v–i en Gm. G es el giro interesante: en Bb es un acorde cromático (V/ii), mientras que en Gm se convierte en la dominante (V/iv) que hace sonar tan decidido el lado menor. Presta oído a Eb → Bb (IV → I en Bb, VI → III en Gm): cadencia plagal — el suave final de «amén». Termina en G y deja la última palabra al lado de Bb.
Este análisis lo genera el motor armónico de Akorculuk a partir de los acordes de la canción con reglas coherentes. Cuando cambias de tonalidad, los grados se mantienen; solo cambian los nombres de los acordes.
Pasa el cursor o toca un acorde de la letra: verás sus posiciones, su grado en ambas tonalidades y un botón para escucharlo. Aquí tienes todos los acordes de la canción juntos.
Listas listas por dificultad y estado de ánimo.
¿Hay un error en este contenido? Infórmanos.
Publicado solo con fines de educación musical. Todos los derechos de autor pertenecen a sus respectivos propietarios. Si crees que este contenido infringe derechos de autor, contáctanos.
Usamos cookies para ofrecerte la mejor experiencia en nuestra web. Para más información, consulta nuestra política de privacidad .