Vista mayor
F mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
- 7 = E (sensible, tira hacia casa)
- 4 = Bb (la nota que se apoya en la tercera)
Tono F mayor – D menor Acordes Dm, A7, Bb, Gm Tono fácil G
Bb Gm A7 Dm Dm
Bb
Tesadüfi hikayeler
Gm A7 Dm
Umut dolu viraneler
Bizim olsalar yeter
Bb
Kural dışı düşünceler
Gm A7 Dm
Umulmadık neticeler
Bizi bulsalar yeter
Bb Gm A7
Sonsuz eksik sen neye yarar
Dm
Yalan dolu ricalar
Bb
Aşılmış bozuk kaldırımlar
Gm A7 Dm A7 Dm
Korkma hiç bilmem, sana doyamıyorum
Bb Gm A7 Dm
Bb
Bu sentetik ifadeler
Gm A7 Dm
Sonu gelmez mesafeler
Geri dursalar yeter
Bb Gm
Yalnız bir yıldız var
A7
Sessizce içimde parlar
Dm
Biraz soğuk, biraz gri
Bb
Hiç doğmamış gibi
Bb Gm A7
Sonsuz eksik sen neye yarar
Dm
Yalan dolu ricalar
Bb
Aşılmış bozuk kaldırımlar
Gm A7 Dm A7 Dm
Korkma hiç bilmem, sana doyamıyorum
Bb Gm A7 Dm
Fin de la canción ¿Otra vez?
Análisis armónico
La canción empieza en Bb y termina en Dm. Sus acordes pertenecen tanto a F mayor como a Dm, así que abajo leemos cada acorde de las dos maneras.
Vista mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
Vista menor
Rango de brillo 5/7 (tirando a oscuro)
Notas características
¿Hacia qué lado se inclina el oído?
Nuestra lectura: a nosotros la canción nos suena más cercana a D menor, porque se detiene en Dm, Dm suena 14 veces mientras que F no aparece nunca y el acorde de V mayor apunta directamente a Dm. Es una interpretación, no una regla: los mismos acordes son igual de válidos vistos desde F mayor, y alternar entre las dos lecturas es justo donde está el valor práctico.
Muestra los grados sobre los acordes, respecto a F o a Dm; comparar las dos lecturas es una práctica en sí misma.
Todos los acordes de la tonalidad, ordenados del 1 al 7 por separado para cada tonalidad. Junto a los que suenan en la canción se indica cuántas veces aparecen; los acordes de fuera de la escala están junto a su propio grado.
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| I | F | Tónica — el hogar | F · A · C | — |
| ii | Gm | Supertónica — prepara la dominante | G · Bb · D | 11× |
| iii | Am | Mediante — un matiz de la familia de la tónica | A · C · E | — |
| V7/vi | A7 | Dominante secundaria V/vi — conduce a Dmdominante secundaria | A · C# · E · G | 13× |
| IV | Bb | Subdominante — aleja del hogar | Bb · D · F | 12× |
| V | C | Dominante — la atracción más fuerte hacia casa | C · E · G | — |
| vi | Dm | Relativo menor — el lado melancólico | D · F · A | 14× |
| vii° | Edim | Acorde de sensible — tensión | E · G · Bb | — |
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| i | Dm | Tónica — el hogar | D · F · A | 14× |
| ii° | Edim | Supertónica — prepara la dominante | E · G · Bb | — |
| III | F | Relativo mayor — el lado luminoso | F · A · C | — |
| iv | Gm | Subdominante — aleja del hogar | G · Bb · D | 11× |
| v | Am | Dominante menor — atracción suave | A · C · E | — |
| V7 | A7 | Dominante — del menor armónico, tira con fuerza hacia la tónicamenor armónico | A · C# · E · G | 13× |
| VI | Bb | Submediante — color cálido | Bb · D · F | 12× |
| VII | C | Subtónica — escalón hacia la tónica | C · E · G | — |
El par de tonalidades es F mayor y su relativa D menor (1 bemol). Aparecen 4 acordes distintos, 50 veces en total; 3 de ellos están de forma natural dentro de la escala compartida. El V mayor de Dm aporta la sensible del menor armónico y da al lado menor una atracción más marcada y dramática; visto desde F, ese mismo A7 es V7/vi, una dominante secundaria que va hacia Dm.
El cambio al que debes prestar atención es A7 → Dm, se oye 13 veces. Desde Dm es V7 → i (cadencia de menor armónico: el V mayor resuelve de forma dramática); desde F se lee como V7/vi → vi (resolución secundaria: A7 resuelve una cuarta arriba en Dm). Saber dónde caen estas llegadas te ayuda a sentir el fraseo y a anticipar el siguiente acorde.
Los sectores vacíos son acordes que la canción no usa.
El primer acorde es Bb; en un segundo el oído sabe dónde está el hogar. Dm, A7, Bb, Gm sostienen la canción: vi–V7/vi–IV–ii respecto a F, i–V7–VI–iv respecto a Dm. A7 es el giro interesante: en F es un acorde cromático (V7/vi), mientras que en Dm se convierte en la dominante (V7) que hace sonar tan decidido el lado menor. Presta oído a A7 → Dm (V7/vi → vi en F, V7 → i en Dm): cadencia de menor armónico — el V mayor resuelve de forma dramática. Al terminar en Dm, la canción sella Dm como hogar.
Este análisis lo genera el motor armónico de Akorculuk a partir de los acordes de la canción con reglas coherentes. Cuando cambias de tonalidad, los grados se mantienen; solo cambian los nombres de los acordes.
Pasa el cursor o toca un acorde de la letra: verás sus posiciones, su grado en ambas tonalidades y un botón para escucharlo. Aquí tienes todos los acordes de la canción juntos.
Listas listas por dificultad y estado de ánimo.
¿Hay un error en este contenido? Infórmanos.
Publicado solo con fines de educación musical. Todos los derechos de autor pertenecen a sus respectivos propietarios. Si crees que este contenido infringe derechos de autor, contáctanos.
Usamos cookies para ofrecerte la mejor experiencia en nuestra web. Para más información, consulta nuestra política de privacidad .