Vista mayor
G mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
- 7 = F# (sensible, tira hacia casa)
- 4 = C (la nota que se apoya en la tercera)
Tono G mayor – E menor Acordes Am, G, D, C, B, Em Tono fácil C (cejilla 7)
G G Am D
G Am
Öyle demek istemedim
D G
Hemen arkanı dönme
Am D
Senede bir olur bana gelirler
G
Birden bire
Am
Olduğun gibi kal
D G
Ara sıra beni alttan al
Am D
Kabullenmen gereken huylarım var
Am D G
Öyle demek istemedim
C Am
Kırdıysam özür dilerim
B Em
Hatayla beslenirim ben
Am
Acıyla süslenirim
D G
Susamam ki boşuna
C Am
Hep hoşuna gitmeyebilirim
B Em
Maalesef ben böyleyim
G Am
Beni yine istemedin
D G
Tatlı krizlerinde
Am D
Ayda bir olur ele geçiriliyorsun
G
Birden bire
Am
Bir bakmışım ne rahat
D G
Bir bakmışım Nebahat
Am D
Tutabilsem çenemi, kalmaz kabahat
Am D G
Öyle demek istemedim
C Am
Kırdıysam özür dilerim
B Em
Hatayla beslenirim ben
Am
Acıyla süslenirim
D G
Susamam ki boşuna
C Am
Hep hoşuna gitmeyebilirim
B Em
Maalesef ben böyleyim
Fin de la canción ¿Otra vez?
Análisis armónico
La canción empieza en G y termina en Em. Sus acordes pertenecen tanto a G mayor como a Em, así que abajo leemos cada acorde de las dos maneras.
Vista mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
Vista menor
Rango de brillo 5/7 (tirando a oscuro)
Notas características
¿Hacia qué lado se inclina el oído?
Nuestra lectura: aquí, sinceramente, no podemos elegir un lado: la canción se mueve libremente entre G mayor y E menor, porque se detiene en Em, empieza en G, G suena 14 veces frente a 4 de Em y el acorde de V mayor apunta directamente a Em. Lee los acordes de las dos maneras y decide cuál te suena más a casa.
Muestra los grados sobre los acordes, respecto a G o a Em; comparar las dos lecturas es una práctica en sí misma.
Todos los acordes de la tonalidad, ordenados del 1 al 7 por separado para cada tonalidad. Junto a los que suenan en la canción se indica cuántas veces aparecen; los acordes de fuera de la escala están junto a su propio grado.
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| I | G | Tónica — el hogar | G · B · D | 14× |
| ii | Am | Supertónica — prepara la dominante | A · C · E | 17× |
| iii | Bm | Mediante — un matiz de la familia de la tónica | B · D · F# | — |
| V/vi | B | Dominante secundaria V/vi — conduce a Emdominante secundaria | B · D# · F# | 4× |
| IV | C | Subdominante — aleja del hogar | C · E · G | 4× |
| V | D | Dominante — la atracción más fuerte hacia casa | D · F# · A | 13× |
| vi | Em | Relativo menor — el lado melancólico | E · G · B | 4× |
| vii° | F#dim | Acorde de sensible — tensión | F# · A · C | — |
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| i | Em | Tónica — el hogar | E · G · B | 4× |
| ii° | F#dim | Supertónica — prepara la dominante | F# · A · C | — |
| III | G | Relativo mayor — el lado luminoso | G · B · D | 14× |
| iv | Am | Subdominante — aleja del hogar | A · C · E | 17× |
| v | Bm | Dominante menor — atracción suave | B · D · F# | — |
| V | B | Dominante — del menor armónico, tira con fuerza hacia la tónicamenor armónico | B · D# · F# | 4× |
| VI | C | Submediante — color cálido | C · E · G | 4× |
| VII | D | Subtónica — escalón hacia la tónica | D · F# · A | 13× |
El par de tonalidades es G mayor y su relativa E menor (1 sostenido). Aparecen 6 acordes distintos, 56 veces en total; 5 de ellos están de forma natural dentro de la escala compartida. El V mayor de Em aporta la sensible del menor armónico y da al lado menor una atracción más marcada y dramática; visto desde G, ese mismo B es V/vi, una dominante secundaria que va hacia Em.
El cambio al que debes prestar atención es Am → D, se oye 13 veces. Desde G se lee como ii → V (ii → V: la preparación clásica de la dominante); desde Em es iv → VII. Saber dónde caen estas llegadas te ayuda a sentir el fraseo y a anticipar el siguiente acorde.
Los sectores vacíos son acordes que la canción no usa.
El acorde inicial G pone una base sólida para todo lo que sigue. Am, G, D, C sostienen la canción: ii–I–V–IV respecto a G, iv–III–VII–VI respecto a Em. B es el giro interesante: en G es un acorde cromático (V/vi), mientras que en Em se convierte en la dominante (V) que hace sonar tan decidido el lado menor. Presta oído a Am → D (ii → V en G, iv → VII en Em): ii → V — la preparación clásica de la dominante. El acorde final es Em; el oído descansa en Em.
Este análisis lo genera el motor armónico de Akorculuk a partir de los acordes de la canción con reglas coherentes. Cuando cambias de tonalidad, los grados se mantienen; solo cambian los nombres de los acordes.
Pasa el cursor o toca un acorde de la letra: verás sus posiciones, su grado en ambas tonalidades y un botón para escucharlo. Aquí tienes todos los acordes de la canción juntos.
Listas listas por dificultad y estado de ánimo.
¿Hay un error en este contenido? Infórmanos.
Publicado solo con fines de educación musical. Todos los derechos de autor pertenecen a sus respectivos propietarios. Si crees que este contenido infringe derechos de autor, contáctanos.
Usamos cookies para ofrecerte la mejor experiencia en nuestra web. Para más información, consulta nuestra política de privacidad .