Vista mayor
D mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
- 7 = C# (sensible, tira hacia casa)
- 4 = G (la nota que se apoya en la tercera)
Tono D mayor – B menor Acordes A, Bm, Em, G, C, F#m, Bbm, F# Tono fácil C (cejilla 2)
Bm Bm A A G Em C
Bm A
Ah ne çok özledim seni bir bilsen ah bir görsen
Em A G
Sonbaharlarım gelir o yaprak hiç düşmez
Bm A
Hepsi bitti hepsi bitti hepsi kaybolan günlerdi
Em A C
Bir yalnız sen bir yalnız ben bizi ne nasıl tükettiki
Bm F#m
Belki unuturuz onu tüm kasımdan kalma çiçekler gibi
Em A Bm
Arasına koyarız şarkı yazdığımız kırık hayaller saklı defterin
Bm F#m
Belki de saklarız onu kalbimizde bir delik açar gibi
A Em A
Belki denize ulaşır içimizdeki nehirler bir gün
Bbm Bm
Yine yazı bekleriz
Bm Bm A A G G F#m F#
Bm A
Ah ne çok özledim seni bir bilsen ah bir görsen
Em A G
Sonbaharlarım gelir o yaprak hiç düşmez
Bm A
Seni bekler yağmurlarım öyle bir yağarki hiç dinmez
Em A C
Sonra yedi bahar geçer o yaz hiç hiç gelmez
Fin de la canción ¿Otra vez?
Análisis armónico
La canción empieza en Bm y termina en C. Sus acordes pertenecen tanto a D mayor como a Bm, así que abajo leemos cada acorde de las dos maneras.
Vista mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
Vista menor
Rango de brillo 5/7 (tirando a oscuro)
Notas características
¿Hacia qué lado se inclina el oído?
Nuestra lectura: a nosotros la canción nos suena más cercana a B menor, porque empieza en Bm, Bm suena 12 veces mientras que D no aparece nunca y el acorde de V mayor apunta directamente a Bm. Es una interpretación, no una regla: los mismos acordes son igual de válidos vistos desde D mayor, y alternar entre las dos lecturas es justo donde está el valor práctico.
Muestra los grados sobre los acordes, respecto a D o a Bm; comparar las dos lecturas es una práctica en sí misma.
Todos los acordes de la tonalidad, ordenados del 1 al 7 por separado para cada tonalidad. Junto a los que suenan en la canción se indica cuántas veces aparecen; los acordes de fuera de la escala están junto a su propio grado.
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| I | D | Tónica — el hogar | D · F# · A | — |
| ii | Em | Supertónica — prepara la dominante | E · G · B | 7× |
| iii | F#m | Mediante — un matiz de la familia de la tónica | F# · A · C# | 3× |
| V/vi | F# | Dominante secundaria V/vi — conduce a Bmdominante secundaria | F# · A# · C# | 1× |
| IV | G | Subdominante — aleja del hogar | G · B · D | 5× |
| V | A | Dominante — la atracción más fuerte hacia casa | A · C# · E | 15× |
| bvi | Bbm | Acorde de color cromáticofuera de la tonalidad | Bb · Db · F | 1× |
| vi | Bm | Relativo menor — el lado melancólico | B · D · F# | 12× |
| bVII | C | bVII — prestado (mixolidio / menor paralelo)acorde prestado | C · E · G | 3× |
| vii° | C#dim | Acorde de sensible — tensión | C# · E · G | — |
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| i | Bm | Tónica — el hogar | B · D · F# | 12× |
| bII | C | bII napolitano — un color oscuro y dramático medio tono por encima de la tónicaacorde prestado | C · E · G | 3× |
| ii° | C#dim | Supertónica — prepara la dominante | C# · E · G | — |
| III | D | Relativo mayor — el lado luminoso | D · F# · A | — |
| iv | Em | Subdominante — aleja del hogar | E · G · B | 7× |
| v | F#m | Dominante menor — atracción suave | F# · A · C# | 3× |
| V | F# | Dominante — del menor armónico, tira con fuerza hacia la tónicamenor armónico | F# · A# · C# | 1× |
| VI | G | Submediante — color cálido | G · B · D | 5× |
| VII | A | Subtónica — escalón hacia la tónica | A · C# · E | 15× |
| #vii | Bbm | Acorde de color cromáticofuera de la tonalidad | Bb · Db · F | 1× |
El par de tonalidades es D mayor y su relativa B menor (2 sostenidos). Aparecen 8 acordes distintos, 47 veces en total; 5 de ellos están de forma natural dentro de la escala compartida. El V mayor de Bm aporta la sensible del menor armónico y da al lado menor una atracción más marcada y dramática; visto desde D, ese mismo F# es V/vi, una dominante secundaria que va hacia Bm. C está prestado del menor paralelo y añade un matiz más oscuro al lado mayor.
El cambio al que debes prestar atención es Em → A, se oye 6 veces. Desde Bm es iv → VII; desde D se lee como ii → V (ii → V: la preparación clásica de la dominante). Saber dónde caen estas llegadas te ayuda a sentir el fraseo y a anticipar el siguiente acorde.
Los sectores vacíos son acordes que la canción no usa.
El acorde inicial Bm pone una base sólida para todo lo que sigue. A, Bm, Em, G sostienen la canción: V–vi–ii–IV respecto a D, VII–i–iv–VI respecto a Bm. F# es el giro interesante: en D es un acorde cromático (V/vi), mientras que en Bm se convierte en la dominante (V) que hace sonar tan decidido el lado menor. Presta oído a Em → A (ii → V en D, iv → VII en Bm): ii → V — la preparación clásica de la dominante. Termina en C y deja la última palabra al lado de D.
Este análisis lo genera el motor armónico de Akorculuk a partir de los acordes de la canción con reglas coherentes. Cuando cambias de tonalidad, los grados se mantienen; solo cambian los nombres de los acordes.
Pasa el cursor o toca un acorde de la letra: verás sus posiciones, su grado en ambas tonalidades y un botón para escucharlo. Aquí tienes todos los acordes de la canción juntos.
Canciones similares listas para tocar: elige una lista.
¿Hay un error en este contenido? Infórmanos.
Publicado solo con fines de educación musical. Todos los derechos de autor pertenecen a sus respectivos propietarios. Si crees que este contenido infringe derechos de autor, contáctanos.
Usamos cookies para ofrecerte la mejor experiencia en nuestra web. Para más información, consulta nuestra política de privacidad .