Vista mayor
G mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
- 7 = F# (sensible, tira hacia casa)
- 4 = C (la nota que se apoya en la tercera)
Tono G mayor – E menor Acordes Em, Bm, D, F#dim, Eb, G Tono fácil F (cejilla 2)
Em Bm Em Bm D Em D Eb
Em Bm
Hepimize iyi kötü birşeyler oldu
Em Bm
Bir sana olmadı hayret
Em Bm
Sen gerine gerine dolaşırken
Em D
Biz hayat kavgasında ha gayret
Em Bm
Biz elimize gözümüze bulaştırdık
Em Bm
Azıcık yoldan çıkınca
Em Bm
Sende hasar sıfır maaşallah
Em D
Dağları çamları bile yıkınca
G Bm
E bize de öğret etme günahtır
Em D
Duvar kovuğundan çıkmadık
G Bm
Bizim de anamız babamız var da
Em D Bm
Bu yolları hiç çakmadık
Em Bm
Çalkala hadi adamım
Em Bm
Devrine durumuna göre çalkala
D Em
Hadi kitabına uyduralım
D Eb
Ele aleme karşı zevahiri topla
Em F#dim Em F#dim
Seni lapacı seni lapacı
Em F#dim Em
Seni lapacı seni yıkamacı yağlamacı
Em F#dim Em
Seni lapacı seni yıkamacı yağlamacı
Em Bm
Çalkala hadi adamım
Em Bm
Devrine durumuna göre çalkala
D Em
Hadi kitabına uyduralım
D Eb
Ele aleme karşı zevahiri topla
Fin de la canción ¿Otra vez?
Análisis armónico
La canción empieza en Em y termina en Eb. Sus acordes pertenecen tanto a G mayor como a Em, así que abajo leemos cada acorde de las dos maneras.
Vista mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
Vista menor
Rango de brillo 5/7 (tirando a oscuro)
Notas características
¿Hacia qué lado se inclina el oído?
Nuestra lectura: a nosotros la canción nos suena más cercana a E menor, porque empieza en Em y Em suena 25 veces frente a 2 de G. Es una interpretación, no una regla: los mismos acordes son igual de válidos vistos desde G mayor, y alternar entre las dos lecturas es justo donde está el valor práctico.
Muestra los grados sobre los acordes, respecto a G o a Em; comparar las dos lecturas es una práctica en sí misma.
Todos los acordes de la tonalidad, ordenados del 1 al 7 por separado para cada tonalidad. Junto a los que suenan en la canción se indica cuántas veces aparecen; los acordes de fuera de la escala están junto a su propio grado.
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| I | G | Tónica — el hogar | G · B · D | 2× |
| ii | Am | Supertónica — prepara la dominante | A · C · E | — |
| iii | Bm | Mediante — un matiz de la familia de la tónica | B · D · F# | 15× |
| V/vi | B | Dominante secundaria V/vi — conduce a Emdominante secundaria | B · D# · F# | — |
| IV | C | Subdominante — aleja del hogar | C · E · G | — |
| V | D | Dominante — la atracción más fuerte hacia casa | D · F# · A | 10× |
| bVI | Eb | Prestado del menor paraleloacorde prestado | Eb · G · Bb | 3× |
| vi | Em | Relativo menor — el lado melancólico | E · G · B | 25× |
| vii° | F#dim | Acorde de sensible — tensión | F# · A · C | 4× |
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| i | Em | Tónica — el hogar | E · G · B | 25× |
| ii° | F#dim | Supertónica — prepara la dominante | F# · A · C | 4× |
| III | G | Relativo mayor — el lado luminoso | G · B · D | 2× |
| iv | Am | Subdominante — aleja del hogar | A · C · E | — |
| v | Bm | Dominante menor — atracción suave | B · D · F# | 15× |
| V | B | Dominante — del menor armónico, tira con fuerza hacia la tónicamenor armónico | B · D# · F# | — |
| VI | C | Submediante — color cálido | C · E · G | — |
| VII | D | Subtónica — escalón hacia la tónica | D · F# · A | 10× |
| #VII | Eb | Acorde de color cromáticofuera de la tonalidad | Eb · G · Bb | 3× |
El par de tonalidades es G mayor y su relativa E menor (1 sostenido). Aparecen 6 acordes distintos, 59 veces en total; 5 de ellos están de forma natural dentro de la escala compartida. Eb está prestado del menor paralelo y añade un matiz más oscuro al lado mayor.
El cambio al que debes prestar atención es Bm → Em, se oye 12 veces. Desde Em es v → i (cadencia de menor natural: llegada suave y modal); desde G se lee como iii → vi. Saber dónde caen estas llegadas te ayuda a sentir el fraseo y a anticipar el siguiente acorde.
Los sectores vacíos son acordes que la canción no usa.
Al empezar en Em, la canción revela su tonalidad desde el primer compás. La columna vertebral es Em, Bm, D, F#dim: vi–iii–V–vii° desde G, i–v–VII–ii° desde Em. Eb oscurece el panorama por un momento: prestado del menor paralelo. Presta oído a Bm → Em (iii → vi en G, v → i en Em): cadencia de menor natural — llegada suave y modal. Al terminar en Eb, la canción sella G como hogar.
Este análisis lo genera el motor armónico de Akorculuk a partir de los acordes de la canción con reglas coherentes. Cuando cambias de tonalidad, los grados se mantienen; solo cambian los nombres de los acordes.
Pasa el cursor o toca un acorde de la letra: verás sus posiciones, su grado en ambas tonalidades y un botón para escucharlo. Aquí tienes todos los acordes de la canción juntos.
Canciones similares listas para tocar: elige una lista.
¿Hay un error en este contenido? Infórmanos.
Publicado solo con fines de educación musical. Todos los derechos de autor pertenecen a sus respectivos propietarios. Si crees que este contenido infringe derechos de autor, contáctanos.
Usamos cookies para ofrecerte la mejor experiencia en nuestra web. Para más información, consulta nuestra política de privacidad .